Kelek / Kemçi / Perçem
En ve damgadan başka, koyun ve keçilerde kırkılırken vücudun muhtelif yerlerinde işaret sayılabilecek bir miktar yün ve kıl bırakılır. Bu işaretlerden sahipleri mallarını tanır. Bu işaretler, kısa vade için geçerlidir. Tekenin boynu açılır (kırkılır), ön ayaklarını üzerine sarkan kıllarının ucu kırklıkla aynı hizada kesilir; Bu, tekeye güzel bir görünüm verir. Tekenin bu haline “Kelek” denir. Güz gelince, çebiçler, yeni bir çobanın önüne katılır, güdüye gider. Çoban, henüz yeni olan bu çebiçleri ilk zamanlarda kolayca bilemez, onları daha iyi tanımak için, omuz başından, bacağından, sağrısından veya bir başka yerinden, bir kırklık ağzı deriye ininceye kadar kılı kısa kesilir. İşte buna “Kemçi” denir. Kuzu kırkımında, kuzuların omuz başında, sağrısında, sağında, solunda fakat sadece bir yerinde bir tutam yün bırakılır ki buna “Perçem” veya “Merçem” denir. Perçem özellikle keçilerin memeleri güneşten etkilenmesin diye bırakılır.